Kennisbank

De visitatiecommissie dient met een substantiële vertegenwoordiging van de huurders te spreken, volgens de methodiek. Dat betekent normaal gesproken in ieder geval een gesprek met het bestuur van de huurdersorganisatie(s). Maar daarnaast of bij het ontbreken van een bestuur in plaats van, kan de commissie ook met bewonerscommissies spreken of een andere selectie van huurders. Daarnaast zal de commissie vaak een enquête uitzetten onder de huurders. De commissie dient de keuze wel te verantwoorden in het rapport.

De minister benoemt periodiek prioriteiten waarvan corporaties geacht worden deze in hun bod op de woonvisie (en dus in de prestatieafspraken) te betrekken. In de Handleiding methodiek 6.0 zijn deze benoemd en toegelicht. Rijksprioriteiten dienen verplicht in overweging te worden genomen, maar de corporatie kan wel, mits goed onderbouwd en in overleg met gemeente en huurdersorganisatie, besluiten dat er voor een of meerder rijksprioriteiten lokaal geen prestaties worden geleverd. De rijksprioriteiten moeten zichtbaar de revue passeren in ambitie/ondernemingsplan en dus via het bod op de woonvisie dat gebaseerd is op de ambitie van de corporatie in de prestatieafspraken. Het kan wel zo zijn dat niet alles uit het bod in de prestatieafspraken terecht komt. Als de rijksprioriteiten niet in de ambities of het bod zichtbaar zijn, kan dat een reden zijn voor een lagere beoordeling bij het onderdeel ‘ambities’, afhankelijk van de wijze waarop de corporatie het ontbreken van de rijksprioriteiten heeft onderbouwd.

NB de commissie kijkt naar de ambities (en hoe die passen bij de opgaven) maar beoordeelt niet het bod zelf (maar mag er natuurlijk wel iets over zeggen in bijv. de recensie).

Het systeem biedt nog steeds normen en referenties maar is bewust minder gedetailleerd geformuleerd. In de jaren tussen het moment van opstellen van methodiek 6.0 en nu is het beeld over waar de meeste toegevoegde waarde van de visitatie ligt verschoven. Methodiek 6.0 zette in op vergelijkbaarheid, ook in de verwachting dat een aansluiting bij de verschillende databronnen in de volkshuisvesting, zoals de Aedes Benchmark, plaats zou vinden. Dat is niet van de grond gekomen. Tegelijkertijd is het signaal dat corporaties te weinig ruimte ervoeren voor maatwerk steeds sterker naar voren gekomen, en is ook uit de experimenten gebleken dat het mogelijk is die ruimte voor maatwerk te bieden, en tegelijkertijd rolvast als ‘strenge maar rechtvaardige’ visitator te blijven.