Kennisbank

Voor een gefuseerde organisatie geldt dat de visitatie de achterliggende vier jaren moet bevatten en dat kan dus ook deels de jaren van vóór de fusie betreffen van de fusiepartners. In principe wordt, bij een fusie van min of meer gelijjkwaardige partijen qua omvang, de datum voor de volgende visitatie bepaald door de organisatie die het laatst is gevisiteerd. Bij een overname van een veel kleinere corporatie geldt de visitatiedatum van de grootste/de overnemende corporatie. Een fusie betekent niet dat de visitatieverplichting van een van de partners vervalt. Indien de fusie doorgaat moet de visitatie dus de prestaties van de achterliggende vier jaren omvatten, van beide/alle fusiepartners. Dit kan soms betekenen dat de periode waarop de visitatie van een van de fusiepartners betrekking heeft wat langer is dan vier jaar.

De visitatiecommissie dient met een substantiële vertegenwoordiging van de huurders te spreken, volgens de methodiek. Dat betekent normaal gesproken in ieder geval een gesprek met het bestuur van de huurdersorganisatie(s). Maar daarnaast of bij het ontbreken van een bestuur in plaats van, kan de commissie ook met bewonerscommissies spreken of een andere selectie van huurders. Daarnaast zal de commissie vaak een enquête uitzetten onder de huurders. De commissie dient de keuze wel te verantwoorden in het rapport.

Het is een bewuste keuze om geen normenkader op te nemen in de nieuwe methodiek. In plaats daarvan noemen we per visitatieveld een aantal voorbeelden van onderwerpen die de commissie kan waarderen (in de lichtblauwe kaders).

• Het betekent dat bureaus de vrijheid en verantwoordelijkheid krijgen een normenkader op te stellen, in de mate waarin ze dat zelf noodzakelijk achten voor uitvoeren van methodiek 7-visitaties. Redenen hiervoor zijn met name:
• Meer situationele vrijheid voor het profesional judgement van visitatoren en meer ruimte voor maatwerk past niet bij het min of meer dwingend opschrijven wat de normen zijn;
• Het hanteren van een normenkader leidt in de praktijk tot discussies over de vraag of een bepaalde constatering van de commissie al dan niet binnen de methodiek valt (lees: expliciet genoemd is in het normenkader), die discussie willen we hiermee voorkomen;
• In rapporten leidt het normenkader in combinatie met rapportcijfers vaak tot stoplap-teksten, waarin veel nadruk ligt op het koppelen van de bevinding aan het normenkader en de vertaling daarvan naar bonus- of maluspunten en het uiteindelijke rapportcijfer; dat zien we als een belangrijk aspect van wat rapporten vaak lang, gedetailleerd en voor niet-ingevoerden niet altijd makkelijk leesbaar maakt; willen we terug naar 25 bladzijden, dan is dit een belangrijke knop om aan te draaien;
• Tot slot hangt de keuze samen om meer focus op de inhoudelijke bevindingen te leggen en te waarderen aan de hand van een vierpuntschaal; de relatie tussen dit oordeel en de bevindingen is directer te leggen en vraagt geen tussenstap meer die het verschil tussen een 8 en 9 of een 4 of een 5 kan objectiveren.