Kennisbank

Het is een bewuste keuze om geen normenkader op te nemen in de nieuwe methodiek. In plaats daarvan noemen we per visitatieveld een aantal voorbeelden van onderwerpen die de commissie kan waarderen (in de lichtblauwe kaders).

• Het betekent dat bureaus de vrijheid en verantwoordelijkheid krijgen een normenkader op te stellen, in de mate waarin ze dat zelf noodzakelijk achten voor uitvoeren van methodiek 7-visitaties. Redenen hiervoor zijn met name:
• Meer situationele vrijheid voor het profesional judgement van visitatoren en meer ruimte voor maatwerk past niet bij het min of meer dwingend opschrijven wat de normen zijn;
• Het hanteren van een normenkader leidt in de praktijk tot discussies over de vraag of een bepaalde constatering van de commissie al dan niet binnen de methodiek valt (lees: expliciet genoemd is in het normenkader), die discussie willen we hiermee voorkomen;
• In rapporten leidt het normenkader in combinatie met rapportcijfers vaak tot stoplap-teksten, waarin veel nadruk ligt op het koppelen van de bevinding aan het normenkader en de vertaling daarvan naar bonus- of maluspunten en het uiteindelijke rapportcijfer; dat zien we als een belangrijk aspect van wat rapporten vaak lang, gedetailleerd en voor niet-ingevoerden niet altijd makkelijk leesbaar maakt; willen we terug naar 25 bladzijden, dan is dit een belangrijke knop om aan te draaien;
• Tot slot hangt de keuze samen om meer focus op de inhoudelijke bevindingen te leggen en te waarderen aan de hand van een vierpuntschaal; de relatie tussen dit oordeel en de bevindingen is directer te leggen en vraagt geen tussenstap meer die het verschil tussen een 8 en 9 of een 4 of een 5 kan objectiveren.

Ja dat mag, mits er geen adviezen worden gegeven en het integraal onderdeel is van de rapportage. Dit kan bijvoorbeeld door een identieke bijlage die in alle afzonderlijke rapporten wordt opgenomen.

Het systeem biedt nog steeds normen en referenties maar is bewust minder gedetailleerd geformuleerd. In de jaren tussen het moment van opstellen van methodiek 6.0 en nu is het beeld over waar de meeste toegevoegde waarde van de visitatie ligt verschoven. Methodiek 6.0 zette in op vergelijkbaarheid, ook in de verwachting dat een aansluiting bij de verschillende databronnen in de volkshuisvesting, zoals de Aedes Benchmark, plaats zou vinden. Dat is niet van de grond gekomen. Tegelijkertijd is het signaal dat corporaties te weinig ruimte ervoeren voor maatwerk steeds sterker naar voren gekomen, en is ook uit de experimenten gebleken dat het mogelijk is die ruimte voor maatwerk te bieden, en tegelijkertijd rolvast als ‘strenge maar rechtvaardige’ visitator te blijven.